صدای حاج احمد هنوز طنین انداز است/با اسراییل وارد جنگ خواهیم شد و عملیاتمان را علیه آن‌ها شروع خواهیم کرد. هرکس با ماست بسم‌الله

تیرماه که از راه می‌رسد، قلب‌هایمان دوباره به درد می‌آید و داغی کهنه، تازه‌تر می‌شود. گویی همین دیروز بود که خبر رسید، خبری تلخ و جانکاه: «حاج احمد متوسلیان و همراهانش در بیروت ربوده شدند.» چهل و سه سال از آن روز شوم می‌گذرد، اما هنوز هم چشمانِ منتظر، به امید بازگشتشان، به در خیره مانده‌اند. حاج احمد، مردی از جنس ایمان و عمل، فرمانده‌ای شجاع و دلسوز، که در سخت‌ترین شرایط، مرهمی بود بر دل رزمندگان. صدای گرم و مهربانش، نگاه نافذ و مصممش، و لبخند همیشگی‌اش، هنوز در گوش و ذهنِ سربازان و همرزمان و نسلی که با او زیسته‌اند، زنده است. او نه تنها یک فرمانده، که پدری بود برای همه، دلسوز و غمخوار، که در غم و شادیِ تک تکِ رزمندگانش شریک بود. تیرماه، یادآورِ غربت و مظلومیت حاج احمد و همراهانش است. یادآورِ چشم‌های اشکبار مادران، همسران و فرزندانی که هنوز به انتظار خبری از عزیزانشان هستند.در این هنگامۀ نبرد، در این کارزار سخت و نفس‌گیر که رویارویی با رژیم صهیونیستی، رنگ و بوی جنگ وجودی به خود گرفته است، قلب‌هایمان بیش از هر زمان دیگری به یاد حاج احمد متوسلیان، آن شیرمرد عرصۀ جهاد و شهادت، پر می‌کشد. یاد آخرین سخنرانی حاج‌ احمد می‌افتیم. آنجایی که با صلابت در پادگان زبدانی در سوریه برای قوای محمد رسول الله(ص) صحبت کردند و گفتند: «با اسراییل وارد جنگ خواهیم شد و عملیات‏مان را علیه آن‌ها شروع خواهیم کرد. هرکس با ماست؛ بسم‌‏الله! هرکس با ما نیست، خداحافظ! ما با ایمانمان مى‌‏جنگیم؛ جندالله با ایمانش مى‏‌جنگد. بگذار بوق‏‌هاى تبلیغاتى رسانه‏‌هاى صهیونیستى و سران اسرائیل به ما بگویند شما براى خودکشى آمده‌‏اید. ما ثابت مى‏‌کنیم که خون ما باعث خواهد شد که سرزمین‏‌هاى مقدس اسلامى از دست امپریالیزم آمریکا و این رژیم غاصب و فاسد صهیونیستى آزاد بشود.» حاج احمد، دعایمان کن!دعایمان کن تا بتوانیم راه تو را، راه عزت و شرف را، تا پای جان ادامه دهیم.ای کاش بودید و بار دیگر، حماسه‌های فتح‌المبین و بیت المقدس را در نبرد با صهیونیست‌ها تکرار می‌کردید.اما یقین داریم که روحتان در کنار ماست و مددکار رزمندگان اسلام خواهد بود. حاج احمد متوسلیان در آخرین سخنرانی خود می‌گوید:«ما به یارى خدا هر شهرى را که توسط اسرائیلى‌‏ها محاصره شده، با در محاصره انداختن نیروهاى دشمن آزاد خواهیم کرد و اسرائیل را به سقوط مى‏‌کشانیم. روزى را نزدیک خواهیم کرد که اسرائیل چنان بترسد و در فکر این باشد که مبادا از لوله سلاحمان، به جاى گلوله، پاسدار بیرون بیاید. باشد که ما شبانگاهان بر سرشان بریزیم؛ همچون عقابان تیزپروازى که شب و روز برایشان معنا ندارد و باشد آنجایى به هم برسیم که با گرفتن هزاران اسیر از صهیونیست‏‌ها به جهانیان ثابت کنیم که ما به اتکا به سلاح ایمان‏مان مى‏‌جنگیم؛ نه به اتکاى هواپیما، نه با موشک‏‌هاى سام، نه با تانک، نه با توپ، نه با آتش جنگ‏‌افزارهاى مادى‏‌مان، ان‏ شاءالله.» منبع: ایثارپرس