به گزارش اخبار جهادی، پایگاه خبری عرب۴۸ نوشت: واحد پژوهش و اطلاعات کنست گزارشی مفصل از پیامدهای جنگ غزه بر صنعت گردشگری اسرائیل منتشر کرده که حاکی از سقوط آزاد این بخش اقتصادی است. بر اساس این گزارش، شمار گردشگران ورودی به فلسطین اشغالی در سال ۲۰۲۴ به یک میلیون نفر کاهش یافته؛ رقمی که مشابه دوران همهگیری کرونا و ۸۰ درصد کمتر از سطح پیش از جنگ است.
این گزارش میافزاید بخش هتلها در سال جاری با کاهش ۲۵ درصدی درآمد نسبت به سال ۲۰۲۳ مواجه شد و سهم گردشگری خارجی در درآمد این بخش به ۱۰ درصد رسید، در حالی که در سال ۲۰۱۹ این رقم ۴۳ درصد بود. همچنین شهرهای قدس و تلآویو، که پیشتر مقاصد اصلی گردشگران بودند، بیشترین زیان را متحمل شدند. در مقابل، برخی مناطق شمالی و جنوبی با اسکان آوارگان داخلی از تخلیهشدگان جنگ، بخشی از زیانها را جبران کردند.
در حوزه حملونقل هوایی نیز پروازهای خارجی به مقصد فلسطین اشغالی ۷۰ درصد کاهش یافت. اکثر خطوط هوایی بینالمللی پروازهای خود را متوقف کردند و همین امر باعث رشد ۲۵ درصدی استفاده از خطوط داخلی اسرائیل شد. شرکت «العال» با افزایش تقاضا و جهش ۴۰۰ درصدی سود نسبت به سال قبل، به یکی از معدود برندگان این بحران تبدیل شد.
دولت اسرائیل برای جلوگیری از فروپاشی کامل این بخش، بسته حمایتی متنوعی شامل پرداخت غرامت، وامهای ویژه، کمکهزینه بیکاری و مشوقهای بازگشت به کار را تصویب کرده است. همچنین ۱۷۵ میلیون شِکِل برای اسکان آوارگان و دهها میلیون شِکِل برای تبلیغات گردشگری و تقویت بازار داخلی اختصاص یافته است.
با این حال، کارشناسان کنست تأکید کردهاند که بحران فعلی بهدلیل طولانی بودن جنگ، گستردگی جبههها و بیثباتی شدید امنیتی، عمیقتر از تمام بحرانهای پیشین از جمله جنگ ۲۰۰۶، عملیات ۲۰۱۴ و حتی دوران کروناست.
گردشگری یکی از بخشهای حساس اقتصاد اسرائیل است که هرگونه تنش امنیتی بهسرعت بر آن اثر میگذارد. اکنون با فروپاشی گردشگری خارجی، رژیم صهیونیستی ناچار شده برای سرپا نگه داشتن این صنعت به منابع داخلی و کمکهای دولتی متوسل شود؛ اما این راهکارها موقتی بوده و نمیتواند جایگزین درآمدهای کلان گردشگران خارجی شود.
آنچه این بحران را متمایز میکند، همزمانی جنگ در چند جبهه و عدم چشمانداز برای ثبات کوتاهمدت است. حتی در صورت توقف درگیریها، بازسازی وجهه اسرائیل بهعنوان مقصدی امن برای گردشگران سالها زمان خواهد برد. این موضوع نشان میدهد جنگ کنونی تنها یک چالش امنیتی نیست، بلکه تهدیدی پایدار برای اقتصاد و جایگاه بینالمللی این رژیم به شمار میرود.
انتهای پیام/