×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
false
true
پرواز پهپاد پستی با پروپاگاندای رسانه‌ای به جای «پیوست‌ امنیتی و دفاعی» / لطفا کلاس جهانی پرنده‌های بدون سرنشین ایران را پایین نیاورید +عکس

برای کشوری که در طراحی و ساخت پرنده‌های بدون سرنشین، یک غول معتبر جهانی است، رونمایی فاقد پشتوانه اجرایی، امنیتی و دفاعی پهپاد پستی بیشتر به یک نمایش تبلیغاتی می‌ماند تا یک طرح و تحول عملیاتی.

به گزارش اخبار جهادی،هفته گذشته مسئله سورپرایز وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات برای مردم از جمله موضوعات داغ و پر بحث در فضای مجازی و رسانه ها بود. از حاشیه های طنز آلود و توقعات ساده کاربران که عبور کنیم در نهایت با طرح آذری جهرمی برای ارسال مرسوله های پستی با استفاده از کوادکوپترها رو به رو می‌شویم. این طرح “پست پلاس” نام دارد و به دنبال کاهش بار کاری نیروهای شرکت پست، کم کردن مصرف سوخت و دسترسی ساده به برخی از مناطق خاص کشور است. طبیعتا هنگامی که یک عضو کابینه وارد چالش معرفی و برندینگ چنین طرحی می‌شود، یعنی چنین پروژه‌ای حاوی پیوست‌ها و راهکارهای لازم برای عملیاتی شدن است و یک طرح مفهومی و پوپولیستی به حساب نمی آید.البته در حال حاضر نیز در برخی کشورها، استفاده از این پرنده ها یکی از راه های حمل و نقل و ارسال مرسوله ها محسوب می شود ولی طبیعتا چون قرار است این پرنده های بدون سرنشین در ایران فعالیت کنند، لاجرم باید ملاحظات و سوالات مهمی در خصوص انجام ماموریت های خود را پاسخ بدهند که در این گزارش به برخی از این مسائل پرداخته می شود.

شاید بد نباشد مثالی از چند سال قبل بیان شود. عصر روز ۲۵ دی ماه سال ۱۳۹۵ بود که ناگهان صدای غرش توپ های ۲۳ و ۳۵ میلی متری ضد هوایی، سرهای اهالی تهران را به سمت آسمان چرخاند. جوان‌ترها بیشتر متعجب و حتی شاید هیجان‌زده به سمت فضای باز و پشت و بام ها دویدند و به فیلم برداری از شلیک به سمت آسمان پرداختند و موسفیدترها در پس خاطرات سالهای قبل به ناگاه به یاد روزهای تلخ بمباران تهران توسط جنگنده‌های بعثی افتاده بودند؛ آن روزها هدف، فاکس‌بت‌های اهدایی شوروی به رژیم بعث عراق بود ولی در آن روز دو کوادکوپتر که ظاهرا برای تهیه مستند به پرواز در آمده بودند، به منطقه پرواز ممنوع نزدیک شده و پدافند هوایی نیز در پاسخ به آنها شلیک کرد.

آن روز به خصوص را شاید بتوان روزی خاص و یک نقطه غیرقابل برگشت در تصور فرماندهان نظامی ایرانی حساب کرد زیرا از آن روز به بعد بود که شاهد گسترش سامانه‌های اخلالگر برای مقابله با کوادکوپترها در تقریبا اکثر یگان‌های پدافندی کشور بودیم. با این تفاسیر، در این جا یکی از سوالات بزرگ درباره طرح پست پلاس مطرح می شود. آیا هماهنگی‌های لازم با نیروهای مسلح برای پرواز این پهپادها بر فراز کشور انجام شده؟ درباره این مسئله هیچ اطلاع رسانی انجام نشده اما بعید است با توجه به تجارب قبلی، به راحتی بتوان چنین مجوز عام و گسترده‌ای را صادر کرد.

علاوه بر مسئولان دولتی، حتی افکار عمومی و رسانه‌ها نیز می‌دانند که در کشور ما سایت‌های موشکی، راداری و مناطق حساسی وجود دارد که دارای لایه‌های حفاظتی مختلفی هستند. آیا استرس و فشاری که ممکن است این حرکت جدید بر روی سیستم‌های دفاع هوایی کشور وارد کند محاسبه شده است؟

وزیر ارتباطات در کنار پهپاد حامل مرسوله پستی

مشکل بزرگ بعدی، بحث عدم وجود قوانین مدون در کشور برای مالکیت این دست از پرنده های بدون سرنشین است. متاسفانه با وجود ورود این سیستم ها از چند سال پیش به کشور و فروش گسترده آنها همچنان شاهد وجود قوانین ضابطه مندی در این خصوص نیستیم. در عین حال در سالهای اخیر شاهد انواع و اقسام استفاده های منفی از این طور پرنده های بدون سرنشین در کشورهای مختلف بوده ایم که ماجرای ۲۵ دی ۱۳۹۵ تنها یکی از موارد شناخته شده در این بحث بود.

در ادامه چند سناریو در این خصوص را بررسی خواهیم کرد.

پهپاد حامل مرسوله ها متعلق به شرکت آمازون

اگر بنا به استفاده از این وسایل در شهرهای بزرگ باشد آیا راهی برای تشخیص پهپادهای پستی وجود دارد؟ آیا اگر گروهی بزهکار یا حتی تروریست، پهپادی در این شکل را تهیه و با رنگ و آرم شرکت پست آماده و به پرواز در بیاورند چه خواهد شد؟ از تصویر برداری از منازل و حریم خصوصی مردم تا تصویر برداری از مکان‌های حساس نظامی و صنعتی و سیاسی یا حملات تروریستی؛ همه و همه در رده کارهایی است که می توان با این پهپادها انجام داد. تجربیات جنگ های عراق و سوریه، به لطف شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی به سرعت در دنیا پخش شده و امروزه به سادگی امکان استفاده شدن توسط باندهای خلاف کاری و سلول های خفته تروریستی وجود دارد.

شاید این سوال پیش بیاید که پیش از این نیز این مسئله وجود داشته و کواد کوپتر ها در کشور ما استفاده می شدند، این مسئله درست است ولی بحث ارسال مرسوله های پستی پوششی مناسب برای پرواز این پهپادها ایجاد می‌کند و علی القاعده تهیه، تدوین و اجرای پیوست های کامل و صحیح دفاعی و امنیتی در این خصوص، چالشی است که به نظر می رسد در زیر این رونمایی تبلیغاتی و رسانه ای، نباید ضعیف و کمرنگ دیده شود. همچنین در بسیاری از شهرهای بزرگ ما به لطف عدم نظارت دقیق شاهد ساخت و سازهای غیر استاندارد و وجود ساختمان هایی با ارتفاع های مختلف و حجم زیادی از آنتن ها با کاربری های گوناگون هستیم که بحث کنترل و پرواز این سامانه ها در شهرهای بزرگ را با چالش های سنگینی رو به رو خواهد کرد.

آیا سورپرایز وزیر، جدید بود؟

بررسی ها نشان می دهد این خبر و دستاورد برای سالهای گذشته است و حتی در مرداد سال ۱۳۹۶، حسین مهری مدیرعامل وقت شرکت ملی پست گفته بود: “هم اکنون پهپاد پستی که تا سقف ۵ کیلوگرم امکان جابجایی کالا را دارد، ساخته شده. البته به دلیل محدودیت‌های ویژه تهران، هنوز نتوانسته‌ایم مجوز پرواز این پهپاد را در تهران اخذ کنیم اما برنامه پرواز این پهپاد پستی بین کیش و بندرعباس در حال پیگیری است. ”

در بحث خدمه کنترلی و پروازی در بسیاری از نقاط دنیا شاهد بهره بردن از کوادهای خود کنترل شونده هستیم که صرفا مختصات نقطه مورد نظر ارسال شده و پرنده در مسیری مشخص حرکت خواهد کرد. اما در تصاویر منتشر شده از طرف وزارت ارتباطات شاهد وجود نیروی انسانی مضاعف و خارج از روال مرسوم در جهان، برای کنترل پرواز هستیم. در صورتی که قرار باشد در حجم بالا از این طرح استفاده شود به چه تعداد نیروی انسانی آموزش دیده نیاز است؟ زیر ساخت های لازم برای کنترل این حجم از کواد کوپتر مهیا شده است؟ هزینه ایجاد این زیرساخت ها و تربیت نیروهای کنترل کننده چقدر است؟

اگر بحث ارسال مرسوله ها به مناطق صعب العبور است با این مسئله مواجه می شویم که این پهپادها برد کوتاهی داشته و عمدتا نیازمند دکل های ارسال سیگنال هستند و نمی توان با آنها در فاصله های خیلی دور یا در مناطق پر از پستی و بلندی های طبیعی پرواز کرد زیرا امکان از دست رفتن سیگنال وجود دارد. برای استفاده در آن مناطق هم نیاز به اقدامات زیرساختی در سطح وسیع و توسعه دکل های ارسال سیگنال ها وجود دارد. برخی از مواردی که وزیر ارتباطات در این زمینه به آنها اشاره کرده مانند انتقال سریع دارو به “جزیره‌ها” نیز شامل مجموعه ای از ابهامات فوق خواهد بود؛ از دوری فواصل تا فقدان کارایی چنین پهپادها و صد البته حساسیت ها و دغدغه های امنیتی و نظامی در خصوص پرواز چنین پرنده هایی روی جزایر ایرانی.

درست است که حرکت به سمت چنین فناوری ها و تجهیزات مدرنی که ساخت و طراحی آن توسط یک شرکت ایرانی انجام شده و گفته می شود قابلیت هایی مانند مدیریت متمرکز، مسیریابی و تحویل بسته پستی در آن گنجانده شده، یک خبر خوش و خوشحال کننده است اما برای کشوری که در طراحی و ساخت پرنده های بدون سرنشین، یک غول مشهور و معتبر جهانی است، رونمایی فاقد پشتوانه این نوع پهپادها که فعلا سایز محموله آن نیز به یک مدل شگفتانه پسند نزدیک است، بیشتر به یک نمایش تبلیغاتی می ماند تا یک طرح و تحول عملیاتی.

انتهای پیام/

منبع: مشرق

false
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false